beyinsiz..!

şimdi buraya çok kafiyeli sözlerden oluşan bir şeyler yazdığımı farzedin..

sanki hayatınız boyunca yanınızdan ayırmadığınız bir nesneyi kaybetmiş gibi üzüldüğünüzü , onu bir daha bulamayacakmışsınız gibi kahrolduğunuzu hayal edin zihninizde ; tabi gücünüz yeterse..

bir daha asla onun gibisini bulamayacağınızı , onsuz uyuyamayacağınızı , o olmadan nefes alamayacağınızı düşünün ve sanki buraya bunları yazıyormuşum gibi hayal edin..

baktığınız her yerde onu gördüğünüzü , dokunduğunuz her şeyde onu hissettiğinizi , her yerde onun kokusunu içinize çektiğinizi hayal edin ve hissedin.

sanki o yoksa hayat yok , onsuz her şey boş , o olmadan sokaklar ıssız , geceler sessiz ve siz sanki o yoksa olmayacakmışsınız gibi üzülün buraya yazdıklarımdan..

onu geri almak için sahip olduğunuz her şeyi vereceğinizi ama onun hiçbir şeyi , daha da önemlisi sizi geri istemediğini hayal edin , sahip olduğunuz her şeyin nasıl da anlamını yitirdiğini ve sahip olacaklarınızın da bir şey ifade etmediğini düşleyin.

kahrolun , mahvolun , ölün , dirilin ama onun yine de geri gelmediğini düşünün bir kere.

şimdi bu bir kereyi her gün , her saat , her an yaşayın beyninizin içinde..

işte şimdi bir kere daha düşleyin , bir kere daha , bir kere daha , bir kere daha ve bir kere , bir kere , bir kere daha ve tekrar , tekrar , tekrar ve yeniden , yeniden , her saat başı , her dakikanının başında , bitişinde , tekrar , yeniden ve delirircesine..

işte şimdi dostlarım , berabereyiz sizlerle..

ben onsuz , siz beyinsiz ve tüm her şey anlamsız , gereksiz , onsuz ve bensiz..