nasıl..!?

uyandım.

korkulu ve sancılı bir biçimde sensizlik yanıbaşımda kor bir karanlıktı adeta ve ben ilk defa bu kadar acizdim hayatımda.

ne kadar dirensem de olmuyor, kurtulamıyordum yüzünden, gözlerinden, yüreğinden, sesinden.

olmuyordu, olduramıyordum kendimi sensiz.

direniyor, çabalıyordum ama olmuyordu ve sen hala bana bakıyordun o dipsiz gözlerinle.

uyandım!!

bir rüya sandığım an geri gelmişti tekrar hayatıma ve ben tekrar uyanabilmek için çabaladım, nafile.

öyle çok istedim ki seni yanımda; yastığımdın, yorganım, ışığım sensin, duvarım sensin, pencerem sen ve benilk defa bu kadar acizdim gerçek hayatımda ve sen, sen yine bakıyordun bana olduğun yerden.

gitmemiştin ki zaten hiç, hiç göndermemiştim ki seni.

nasıl kalırdım sen kokan yatağımda bir başıma, nasıl ederdim geceleri gündüz bir başıma??