utanmadan..!

günlerdir farklı dost meclislerinde düşünceleniyorum ister istemez..kah yaylı tambur çeliyor aklımı, kah klarnet; dalıyor gidiyorum, göçüp kalıyorum .

rakının da etkisi var hani, bira dost sofraya, votka kuma, balık pezevengi, roka eltisi, viski kardeşi derken şenleniyor günler geceler de sevgili ben işte, ben dalıp dalıp gidiyorum..

soruyor dostlar; "nedir bu halin" diye; susuyorum..

susuyorum diye rakı dolduruyorlar kadehime beyazı az, esrarı çok ve ben yine uzaklardayım.

"neyin var" diyorlar, yok bir şey diyorum, geçiştiriyorum.

"ne oldu" diyorlar, bir şey olmadı diyorum.

"bir şey ister misin" diyorlar, "can sağlığı" diyorum..

bazen kimisi çıkıyor, anlıyor halden; belli yanmış canı aşktan, acıdan; "kimi düşünüyorsun" diyorlar..

işte can alıcı soru buydu diyorum içimden, adını veriyorum herkes susuyor..

kimi dalıp gidiyor rakının beyazına, kimi esrarında, kimi sigaranın dumanında, kimi benim yanımda..

adını verdiğimde kendim de duyuyorum, cız ediyor içim.

meğer bunca zamandır adını zikretmeyişim bundanmış a sevgili.

kendim de duyarım, korkarım diye; yeniden çok severim diye.

netekim de öyle oluyor her defasında.

"kimi düşünüyorsun" diyorlar, O'nu diyorum, her diyişimde tekrar ve karşı konulamaz biçimde aşık oluyorum..

hani demiştin ya bana, unut beni, sen değilsin gönlümdeki diye; işte budur seni unutamayışımın nedeni.

işte ben her dalıp gitmemde seni düşünüyorum sevgili, elimde olmadan, farkına varmadan.

ben her sabah uyandığımda sana uyanır gibiyim yeniden, akşamları sana uyuyorum, seni içiyorum her yudumda, seni çekiyorum bir nefes, seni soluyorum ve her baktığım yerde seni görüyorum.

işte sevgili, ben utanmadan hala seni seviyorum..