anlamadım..!

evet çoğu zaman anlamadım ben sizi !!
kendimi bile anlayamamış olmam belki affettirir bunu belki daha da kızdırır içten içe belki umrunuzda olmaz belki !!!
yalanlar söyledim üstünüze , oyunlar oynadım sonu belirsiz ve kendimi bile kandırdım sonu belirsiz oyunlarla .
şimdi durup bakınca geçmişe , hassiktir diyorum kendimee ..
hassssiktiirrrrrrr , hassiktiiiiiiiiiiirrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr !!!!!!!!
uaztıyorum her defasında söyleyemediğim harfleri sanki en çok söylermişçesine ..
herşeye kocaman bir nefret , büyükçe bir boşvermişlik ve ufak bir ümit taşıyorum kendimce ..
her sabaha kem gözlerle uyanıp , her uykuya yorgun düşlerle dalıyorum .
elbet biter bunlar da , geçer karanlık , pişmanlıklar , kuruntular , düşkırıklıkları hiç olmamış gibi gelir yakın zamanda belki , belki yeni bir hayat başlar o en acılı vaktinde hayatın ..
yere çarpan bedenimden bir düş uzanır geleceğe , affeder tanrı bile bu inanmaya boşvermiş bedeni !?
kimbilir belki çağırır da sorar , nedir evlat derdin diye !?
ne derim !?
herşeyi bilen , beni benden iyi bilene ne derim de affettiririm !?


affetmezdi , affetmesindi ..
kendimi ben affetmezken , ondan beklemezdim de bunu ..


yine de ahmaklara ait bir düşünce kafamda .. geçip biteceğine dair , dayanaksız bir umut , ümit ve kimi eşanlamlı kelimeler buna ait ..
sahip olduğum tüm buruk düşünceleri alıp götürecek olana karşı bir bekleyiş , belki de gelmeyecek güzel günlere olan hasret vee çooookkkk ama çokk eskiden kalma çocuksu gülücükler !!
şimdiii ..
şimdi unuttum herşeyi tek tek ..
ne mutsuzluk , ne umutsuzluk ne de kötü bir düşünce kafamda ..
şimdi sahip olduğum dostlar kadar güçlüyüm sonunda , sevdiğim insanlar kadar mutluyumm , çekinme , gel hayat bekliyorum !!!