ve biz..!

ve biz her sabah ölümlü dünyaya ölmeyecek gibi uyanırken aşkı, sevgiyi, merhameti unutuyoruz. her gece sefil rüyalarmıza dalmadan önce tanrılarımıza dualar edip bize iyi bir hayat vermesi için yalvarıyoruz riyakar sözlerimizle..

ve biz dostlarım bir bir, tek tek ölüp giderken bu lanet dünyadan; yine de uslanmıyoruz; sevemiyoruz birbirimizi karşılıksız, çıkarsız..

aşık olmayı değerlerle ölçmenin peşinde kiminiz, kimimiz sevmenin derdinde ve herbirimiz birbirimize birbiri ardına düşman, içten pazarlıklı sevdalar, karanlık aşklar her yerde, sevgiler kirli, kalpler kirli..

kalp kazanırken yerinden sökercesine düşmanız birbirimize ve onu en sevdiğimiz özelliğinden çekip çıkartmak için ruhlarımızı satmaya hazırız aynı zamanda..

ve biz her yeni güne uyandığımızda karamsarız bu yüzden. sevgisizliğimize düşmanız içten içe, içimiz yiyor kendisini ancak laf geçiremiyor aptal beyinlerimize..

"seni seviyorum" cümlesine, "neyimi?" ile cevap veriyor; beğenilmek için elimizden geleni yapıyoruz ancak umrumuzda değil beğenmek, sevmek, hissettirmek..

çok da sorun değil; yalnız doğdum yalnız da yaşarım ancak bu gidişle her sabaha "ve biz" ile başlayacağım..