suretler..!

ne kadar umudumuz yoksa bu hayatta, bir o kadar da özgürüzdür ya hani. kimse bilmez, tutunur umudun en üst dalına ama dedim ya kimse bilmez; dibe vurmuş akşamüstleri, altları bir o kadar da önü, yanı ve alabildiğine kirlenmiş hayatlar, bedenler, nefretler, suratlar ve suretler.. her biri birbiri ardına, her biri beraber birbirine inatla.. "hiç umudum yok" diye başlayan sitemkar sözlerimle suretlere sövüyorum, sözüm en içine meclisin şimdilik susuyorum..