isyan..!

isyan değil bu yaptığım , haddime değil ama ufak da olsa bir başkaldırı elimde olmadan ..
ne üdüğü belirsiz insanlarla çevrilmiş halde düşünürken ne olduğumu daha da önemlisi ne olacağımı ; yaptığım her plan , her düşünce , her inanış sanki ben istememişim gibi tersine giderken ; inandığım ve güvendiğim herşeyin avuçlarımdan kaydığını izlerken yavaş yavaş ; acılarla köreldiğini , özlemlerle dağlandığını hissederken kalbimin ; yeni başlayan hergüne büyük bir umutla başlayıp , akşamında yatağıma tükenmiş bir şekilde uzanırken ; hakettiğime inandığım şeylerin , haketmeyen insanlarda şekil bulduğunu görürken ; hayatın beni giderek gamsızlaştırdığını , duygularımı körelttiğini , beni ben dışında herşeye dönüştürdüğünü görürken ; insanların hayvanlarla olan tek farkının konuşabilmek olduğunu farkederken yavaş yavaş ; vardığım her yol ayrımında , yanlış yola girerken ve bunun kader olarak adlandırıldığını öğrenirken ; tutunmaya çalıştığım şeylerin gerçek mi yoksa kocaman bir yalan mı olduğunu öğrenmeye çalışırken ; kırarken dostlarımı bir bir ; hayatla ilgili kavramları umursamadığımı , daha da önemlisi hayatın bile ne anlam taşıdığını unutmuşken ; bu başkaldırı bence az bile gelir !!
tumturaklı bir sövgü gelir içimden tutarım herşeye rağmen ..
ne demiş atalardan bir tanesi , gecenin en karanlık anı , sabahın ilk ışıklarına en yakın andır !!